Vlaams Spellenarchief
             
   
Welkom bij de grootste Nederlandstalige database met recensies over bord- en gezelschapsspellen uit binnen- en buitenland.

Candy Land Winnie de Poeh (N)
Hasbro (MB)Candy Land Winnie de Poeh (N)







Abbott Eleanor
2002
renspel
kaart
kans
2
4
kleuters
16' tot 45'
N
heel simpel
23,00 EUR 
BelgiŽ 
 
  
Recensie:
In 1949 ontving de spellenwereld het beroemde Cluedo. Voor de allerkleinsten werd in dat zelfde jaar dit Candyland bedacht. De eerste kinderen die het spel mochten spelen waren heel jonge patiŽnten in een ziekenhuis in San Diego, USA. Een gepensioneerde lerares was op dat moment zelf een patiŽnt in dat ziekenhuis en belandde op dezelfde afdeling als de kinderen. Eleanor Abbott wist als geen ander hoe fantasie kinderen kon helpen om aan de medische realiteit te kunnen ontsnappen. De jonge kleuters hielden meteen van haar spelconcept (snoep verzamelen). Ze bood haar idee aan bij Milton Bradley (MB). De verantwoordelijke bij MB, Mel Taft, was meteen weg van Eleanor (en ook van haar spelidee). Normaal gezien zou MB het spel produceren als een tijdelijk item in afwachting van enkele grotere titels. Het speelbord is steeds een soort kaart geweest waardoor twee kinderen zich een weg zoeken. De weg doorheen het zoete land bestaat uit bont gekleurde vakjes. Kinderen moeten niet kunnen lezen: de kaarten bevatten grote duidelijke kleuren die het kind aan de beurt vertelt waarheen het zijn pion mag verplaatsen. Wie als eerste het eindvak aan het einde van het regenboogpad bereik, wint het spel. Wat dit spel toen zo aantrekkelijk maakte is dat onderweg snoep te verdienen was. In veel gezinnen werd dan ook een grote pot echt snoepgoed op tafel gezet als dit spel gespeeld mocht worden. Tandartsen uit die tijd moeten fortuinen verdiend hebben. MB verkocht in de beginjaren miljoenen exemplaren van dit spel. 94% van de huidige mamaís in de USA kennen Candyland en ongeveer 2 op de 3 gezinnen met kinderen van 5 jaar oud bezitten vandaag het spel. Sinds 2002 kunnen wij hier in BelgiŽ genieten van een versie waarbij de oorspronkelijke karakters (een braaf jongetje en meisje) vervangen zijn door de kapoenen van Winnie de Poeh (Poeh, Teigetje, Knorretje en Iejoor). Het speelvlak moet bij aanvang voorzien worden van 9 opstaande tafereeltjes die rondom de lekkernijen van het Honderd Bunderbos staan. Het kind aan de beurt draait een kaart om, verplaatst haar (veel te grote en lelijke) pion naar het volgende gekleurde vakje dat overeenkomt met de kleur op de kaart en moet vervolgens toekijken hoe de volgende spelers hetzelfde doen. Wie hierdoor als eerste op de picknickplaats aankomt, wint het spel. Op het einde van de spelregels komt een recept voor om honingkoekjes te bakken. Als de jonge kleuters hun mama of oma kunnen overhalen om dit te doen, wacht hen misschien nog iets spannends tijdens dit spel. Vandaag bekoort dit spel hier niet. De illustraties zijn te druk. De voetjes van de pionnen passen tegelijk op drie of vier vakken van het parcours. Dit spel moet beschouwd worden als een poging van het Amerikaanse moederhuis om de Europese markt te veroveren.

Legende:

(uitleg van de symbolen die onder de spelfoto kunnen verschijnen)


beoordeling als gezinsspel: van 1 tot 4 (van heel zwak tot uitstekend)
educatieve beoordeling: van 1 tot 4 (van heel zwak tot uitstekend)
dit spel heeft een duidelijke educatieve meerwaarde
  spelregels beschikbaar in pdf-formaat
punten eerste indruk, na één keer het spel gespeeld te hebben
       
     
L10 Web Stats Reporter 3.15